Πόλεμος και χρόνος
Κατάτμηση του χρόνου είναι φαινόμενο της εποχής μας και θα μπορούσε να θεωρηθεί όπλο αφενός της βιομηχανικής - εργοδοτικής (που οργάνωσε τον ανθρώπινο χρόνο σε εργατοώρες) αφετέρου της αστικής-φιλειρηνικής παράταξης. Οι άνθρωποι με το ρολόι στο χέρι να προλάβουν πλήθος υποχρεώσεων και αναγκών δεν συνειδητοποιούν την εναλλαγή των εποχών παρά περιστασιακά (όπως κατά τη λήψη αποφάσεων που σχετίζονται με το νοικοκυριό ή με τον προγραμματισμό διακοπών). Άλλοτε η έλευση του καλοκαιριού ήταν έναυσμα για την έναρξη πολεμικών συρράξεων που υποθάλπτονταν κατά τη χειμερία «νάρκη». Όσο περισσότερο κατατέμνεται ο χρόνος τόσο περισσότερο βρίσκει διέξοδο η ανάγκη του ανθρώπου για ψυχαγωγία σε πιο αναίμακτες διεξόδους. Τι πιο ενδεικτικό από τη διάδοση των ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Η μέθη της αλληλεξόντωσης είναι πλασματική, η καταιγιστική εναλλαγή των τεκταινομένων δεν αφήνει στην έντασή της τον παίκτη που καταναλίσκει τις πολεμοχαρείς του τάσεις να σκεφτεί και ωστόσο οδηγεί σε πλήρη απασχόληση τον ανθρώπινο νου και τον ανθρώπινο χρόνο συνάμα, αφού παρατηρούνται ήδη... "ανησυχητικά" φαινόμενα ανθρώπων που επί συναπτές μέρες αναλώνονται σ` αυτή την απασχόληση. Τι θα περίμενε άραγε κανείς από μια ξαφνική "ανάνηψη", σαν ένας άνθρωπος "εξεγείρεται" αναπάντεχα από την ενασχόληση αυτή; Η παύση, η έξοδος από την πλασματική και τόσο "απορροφητική" πραγματικότητα ποιων ενστίκτων απόρροια μπορεί να υποτεθεί ότι είναι;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου